Voor mij, en als ik om me heen kijk naar de mensen die ik zie geldt dat grosso modo ook, is een computer een apparaat dat moet werken. Je zet hem aan, start het programma dat je nodig hebt en gaat aan het werk. Er is geen reden om je met de techniek van de computer bezig te houden, als 'het ding het maar doet.' In dat opzicht hoef ik niet veel te vertellen over mijn computer. Hij draait onder een Linux distributie en doet dat al jaren. Ik heb trouwens twee computers, de ene draaide twee jaar lang met Ubuntu 12.04 en is vorig jaar ge-update naar 14.04; de ander draait al drie of vier jaar op OpenSuse en is inmiddels gevorderd tot versie OpenSuse 13.1. En afgezien van dit eens per jaar bijwerken naar de stand van de techniek, doen mijn computers wat ik ervan verwacht: ik start ze op en ze draaien tot ik ze weer afzet, zonder storing en met een vertrouwenwekkende compatibiliteit met voorgaande versies. Zo werk ik naar schatting al een jaar of tien met hetzelfde fotobeheerprogramma Digikam, waarmee ik de foto's sorteer naar plaats (een album per plaats) en naar persoon. Digikam zelf zorgt voor een sorteren op datum. En nog langer werk ik met OpenOffice (inmiddels LibreOffice), dat (al dan niet in combinatie met Scribus en Gimp) alle behoeften die ik op het gebied van tekstverwerking.heb vervult. De desktop structuur van KDE, waarmee OpenSuse werkt geeft daarbij een weldadige continuïteit.
Het is daarom curieus dat iemand uit mijn naaste omgeving enerzijds zweert bij Microsofts Windows XP en de verandering naar Windows 7 accepteert (inclusief de compatibiliteits problemen met randapparatuur en applicaties), maar zich anderzijds opwindt over het verdienmodel van Microsoft. Immers: als hij nu een nieuwe computer koopt betaalt hij de ca € 100, voor het weinig populaire Windows 8.x, maar moet dan opnieuw betalen voor de in september verwachte Windows 10. (even aannemend dat W10 dan aan de verwachtingen voldoet.)
Wij slaagden er samen niet in om met W7 een 'schone' installatie aan te maken, maar mijn alternatief een Linux distributie blijft buiten het gezichtsveld.
zondag 25 januari 2015
zondag 14 september 2014
Ubuntu 14.04
Voor alle zekerheid zorg ik er (meestal) voor dat ik een copie maak van de bestanden die ik wil behouden voor ik een nieuwe versie van een programma installeer. Tot dusver echter heeft iedere nieuwe installatie de bestaande bestandsstructuur gerespecteerd. Er is nog nooit iets misgegaan. (Ik zorg wel altijd voor een afzonderlijke partitie voor mijn thuismap (homedirectory). Zo ook met Ubuntu 14.04. Installatie verliep geruisloos. Alleen de niet automatisch geïnstalleerde programma's moeten opnieuw aangekoppeld worden (de nieuwe versies uit het Ubuntu reservoir). En alles draait weer ouderwets. Teksten, e-mails, bladwijzers, afbeeldingen, alles is weer toegankelijk. En mijn computer is weer bij de tijd.
Er is slechts een kleinigheid die me hindert. Mijn Epson scanner wordt niet ondersteund en zelfs niet herkend.
Er is slechts een kleinigheid die me hindert. Mijn Epson scanner wordt niet ondersteund en zelfs niet herkend.
woensdag 2 april 2014
Ubuntu
Ubuntu 12.04 LTS draait nu twee jaar op mijn ene pc. Het ondersteunt al even lang VirtualBox. En eigenlijk valt er heel weinig over te zeggen. Ubuntu draait (vrijwel) zonder storingen. Een enkele keer loopt een applicatie vast, meestal omdat ik teveel tegelijk wil. het aardige is dan dat ik (ook meestal) het proces waaraan die applicatie is gekoppeld afzonderlijk kan stoppen.
In deze twee jaar heb ik geen poging gedaan om Unity te vervangen en toch kan ik niet zeggen dat ik er een vriend van ben geworden. Als je een toepassing niet op de startbalk hebt zitten is het vaak zoeken vooral naar die programma's die je niet vaak gebruikt. Dat had ik natuurlijk veel beter moeten uitzoeken, maar ik gebruik mijn computer nu eenmaal om te werken en niet om bij wijze van hobby voortdurend te zoeken naar snellere handgrepen. Ik heb er dan ook niet de tijd voor genomen om te zien of 13.04, of 13.10 veel vooruitgang hebben geboekt. Ik wacht op de nieuwe LTS-versie die over ongeveer veertien dagen moet verschijnen. Dan ben ik weer helemaal bij de tijd.
In deze twee jaar heb ik geen poging gedaan om Unity te vervangen en toch kan ik niet zeggen dat ik er een vriend van ben geworden. Als je een toepassing niet op de startbalk hebt zitten is het vaak zoeken vooral naar die programma's die je niet vaak gebruikt. Dat had ik natuurlijk veel beter moeten uitzoeken, maar ik gebruik mijn computer nu eenmaal om te werken en niet om bij wijze van hobby voortdurend te zoeken naar snellere handgrepen. Ik heb er dan ook niet de tijd voor genomen om te zien of 13.04, of 13.10 veel vooruitgang hebben geboekt. Ik wacht op de nieuwe LTS-versie die over ongeveer veertien dagen moet verschijnen. Dan ben ik weer helemaal bij de tijd.
zaterdag 14 september 2013
KDE
Het KDE-project gaat niet alleen over de inrichting en vormgeving van het bureaublad. Het omvat ook een (groot) aantal toepassingsprogramma's die in de loop van de jaren steeds volwassener zijn geworden.
Digikam bijvoorbeeld dat uitgebreide mogelijkheden heeft voor het beheren van je digitale foto's. Standaard worden de foto's opgeslagen op datum. Dus na verloop van tijd vind je je foto's als je verder niets doet terug in mappen per jaar, de jaren onderverdeeld in maanden en de maanden onderverdeeld in dagen. Je kunt de datum veranderen; dat is handig als je niet digitale foto's inscant en ze op de juiste chronologische plaats wilt krijgen.
Je kunt de mapindeling (de indeling in albums) ook anders doen en zo heb ik nu een indeling gemaakt naar plaats waar de foto's genomen zijn. Dat laat overigens de indeling naar de datum in takt. Je kunt dus kiezen welke indeling je wilt hebben. De indeling in mappen kan ook worden gebruikt door andere programma's, zoals het bestandsbeheerprogramma Dolphin, of Libreoffice.
Digikam accepteert RAW-formaat foto's, toont GPS-locaties, heeft een uitgebreide set bewerkingshulpmiddelen en maakt export naar een groot aantal internet-lokaties mogelijk, zodat foto's als thumbnails kunnen worden gepresenteerd.
Digikam bijvoorbeeld dat uitgebreide mogelijkheden heeft voor het beheren van je digitale foto's. Standaard worden de foto's opgeslagen op datum. Dus na verloop van tijd vind je je foto's als je verder niets doet terug in mappen per jaar, de jaren onderverdeeld in maanden en de maanden onderverdeeld in dagen. Je kunt de datum veranderen; dat is handig als je niet digitale foto's inscant en ze op de juiste chronologische plaats wilt krijgen.
Je kunt de mapindeling (de indeling in albums) ook anders doen en zo heb ik nu een indeling gemaakt naar plaats waar de foto's genomen zijn. Dat laat overigens de indeling naar de datum in takt. Je kunt dus kiezen welke indeling je wilt hebben. De indeling in mappen kan ook worden gebruikt door andere programma's, zoals het bestandsbeheerprogramma Dolphin, of Libreoffice.
Digikam accepteert RAW-formaat foto's, toont GPS-locaties, heeft een uitgebreide set bewerkingshulpmiddelen en maakt export naar een groot aantal internet-lokaties mogelijk, zodat foto's als thumbnails kunnen worden gepresenteerd.
zaterdag 29 juni 2013
Mageia
OpenSuse behoort al jarenlang tot mijn favorieten als het gaat om Linux distributies. Het is degelijk, draait altijd en in mijn beleving zeer overzichtelijk. OpenSuse werkt van huis uit met KDE. Dat geeft mijn bureaublad een uiterlijk dat niet zo sterk verschilt van dat van Windows XP of Windows 7. Er zijn maar een paar dingen dingen die ik een beetje lastig vind. Een van die dingen is het installeren van de voor muziek en video benodigde codecs. Dat gaat niet vanzelf zoals in Ubuntu. En het kost me moeite om een draadloze scanner geïnstalleerd te krijgen.
Met dat laatste heeft ook Ubuntu 12.04 last. Een tegenvaller, want in versie 11.04 leverde dat nog geen probleem op. Gelet op dit soort problemen die me toch enigszins irriteren blijf ik kijken naar distributies die alles kunnen. De laatste tijd ben ik zodanig gecharmeerd van LinuxMint dat ik er steeds meer mee doe. LinuxMint is afgeleid van Ubuntu en hanteert ook de softwareverzameling van Ubuntu. Maar LinuxMint heeft zijn eigen desktop, ergens tussen de Gnome (waar Ubuntu mee werkte) en KDE in.
Recentelijk lijkt het erop dat Ubuntu zijn toonaangevende positie aan het verliezen is. Ubuntu 12.04 werkt met de Unity desktop, waar nog al wat mensen problemen mee hadden; bovendien maakte Ubuntu een voor de OpenSoftware Society onvergefelijke fout, door een geïntegreerde koppeling te maken met Amazon. Die link is inmiddels al weer verdwenen, maar in de gemeenschap is enig wantrouwen ontstaan over de koers die Canonical vaart. Vandaar dat Linux format de afgelopen maand al kopte: Has Ubuntu lost it? Terwijl de Duitse Linux User constateerde dat Ubuntu qua populariteit afgezakt is naar de derde plaats en inmiddels gepasseerd door LinuxMint en ... Mageia. Dus ik heb in een virtuele machine van Virtualbox Mageia geïnstalleerd. Een vlotte recht toe recht aan installatie. Mageia gebruikt de KDE desktop. En installeert zelfs als virtuele machine, mijn draadloze printer en scanner. Een veelbelovend begin.
Met dat laatste heeft ook Ubuntu 12.04 last. Een tegenvaller, want in versie 11.04 leverde dat nog geen probleem op. Gelet op dit soort problemen die me toch enigszins irriteren blijf ik kijken naar distributies die alles kunnen. De laatste tijd ben ik zodanig gecharmeerd van LinuxMint dat ik er steeds meer mee doe. LinuxMint is afgeleid van Ubuntu en hanteert ook de softwareverzameling van Ubuntu. Maar LinuxMint heeft zijn eigen desktop, ergens tussen de Gnome (waar Ubuntu mee werkte) en KDE in.
Recentelijk lijkt het erop dat Ubuntu zijn toonaangevende positie aan het verliezen is. Ubuntu 12.04 werkt met de Unity desktop, waar nog al wat mensen problemen mee hadden; bovendien maakte Ubuntu een voor de OpenSoftware Society onvergefelijke fout, door een geïntegreerde koppeling te maken met Amazon. Die link is inmiddels al weer verdwenen, maar in de gemeenschap is enig wantrouwen ontstaan over de koers die Canonical vaart. Vandaar dat Linux format de afgelopen maand al kopte: Has Ubuntu lost it? Terwijl de Duitse Linux User constateerde dat Ubuntu qua populariteit afgezakt is naar de derde plaats en inmiddels gepasseerd door LinuxMint en ... Mageia. Dus ik heb in een virtuele machine van Virtualbox Mageia geïnstalleerd. Een vlotte recht toe recht aan installatie. Mageia gebruikt de KDE desktop. En installeert zelfs als virtuele machine, mijn draadloze printer en scanner. Een veelbelovend begin.
vrijdag 15 juni 2012
vakantie
We waren al jaren niet in Toul geweest, maar ik voel me thuis in deze buurt.
Het is de moeite waard om nu de kathedraal te bezoeken. De restauratie is ver gevorderd. De vorige keer vlogen de duiven nog door de gaten in het dak, reden voor het ophangen van netten boven het middenschip. Nu is het dak gerepareerd, en is ook een deel van de ramen herstd en voorzien van fraai glas in lood. Een mooie lichte gotische kerk.
De uitbater op het terras tegenover de kathedraal bleek weinig geinteresseerd in de verrichtingen van het Franse elftal, dat nochtans vanavond moet spelen.
Hij wees op de kop in de krant, waarin gewezen werd op het voetbalgeweld. Daar moet iets aan gedaan worden.
En dat alles na een reis die begon in de stromende regen. Pas na Bastogne werd het droog. Dat maakte de wereld een stuk vriendelijker. We konden in het centrum van Toul in de zon een drankje drinken.
Het is de moeite waard om nu de kathedraal te bezoeken. De restauratie is ver gevorderd. De vorige keer vlogen de duiven nog door de gaten in het dak, reden voor het ophangen van netten boven het middenschip. Nu is het dak gerepareerd, en is ook een deel van de ramen herstd en voorzien van fraai glas in lood. Een mooie lichte gotische kerk.
De uitbater op het terras tegenover de kathedraal bleek weinig geinteresseerd in de verrichtingen van het Franse elftal, dat nochtans vanavond moet spelen.
Hij wees op de kop in de krant, waarin gewezen werd op het voetbalgeweld. Daar moet iets aan gedaan worden.
En dat alles na een reis die begon in de stromende regen. Pas na Bastogne werd het droog. Dat maakte de wereld een stuk vriendelijker. We konden in het centrum van Toul in de zon een drankje drinken.
donderdag 7 juni 2012
Alternatieve kosten
De kosten van een goed worden bepaald door de kosten van het alternatief is een manier om naar de kosten te kijken. Ik word dan ook iedere keer weer verleid door de superlatieven in de tijdschriftartikelen over de nieuwe desktop programmatuur van de verschillende distributies. Als gevolg daarvan heb ik nogal eens de installatie van de ene distributie vervangen door die van een andere die me nog mooiere dingen beloofde. Meestal viel dat na verloop van tijd dan weer tegen.
Er bleek echter een oplossing: virtualisering. En dus begon ik de verschillende virtualisatie oplossingen uit te proberen. Er zijn twee overwegingen die me daarbij leiden:
1. ik heb er geen zakelijk belang bij: ik heb geen klanten die hun computer op mijn server neer zetten. Het is gewoon persoonlijke belangstelling en zoals ik al aangaf de neiging te kijken of het gras bij de buurman inderdaad groener is.
2. ik heb een sterke voorkeur voor open software; dat is eigenbelang, omdat ik de kosten niet op iemand anders kan verhalen moet ik alle software zelf betalen - afgezien van de mogelijkheid om de software illegaal te gebruiken. Gelukkig zijn er ook commerciële programma's die de mogelijkheid bieden voor eigen gebruik een gratis versie te gebruiken.
Een en ander heeft tot gevolg dat ik cirkel rond drie mogelijkheden.
XEN, dat meegeleverd werd met OpenSuse. Dat werkt met OpenSuse uitstekend. Er is alleen een merkwaardigheid: als ik XEN OpenSuse start werkt dat alleen via mijn root wachtwoord.
Virtualbox, dat is de meest eenvoudige mogelijkheid, omdat hij (of zij, daar wil ik afwezen) te installeren is als een van de toepassingsprogramma's na de installatie van de distributie. Hij werkt uitstekend onder Ubuntu 12.04. Maar ook Virtualbox heeft zijn eigenaardigheden: om hem te kunnen gebruiken moet de gebruiker (ik dus) me als gebruiker toevoegen aan de groep vboxusers. Dat is onder Unity geen sinecure: het instellingsprogramma geeft geen mogelijkheid groepen te manipuleren. Daarvoor moest ik dus met een editor als root het bestand /etc/group bewerken.
Maar overigens heb ik binnen de ruimte die mijn 6 Gb toelaat al een stuk of 8 distributies geïnstalleerd. En ik draai ze alternerend met groot gemak.
KVM is de meest duistere van de drie. Om die te installeren moet je eerst controleren of je processor er geschikt voor is. Waar hij dat aan kan zien is me niet duidelijk. Maar mijn processor is geschikt. Dus ik heb KVM geïnstalleerd onder Ubuntu 12.04. En dat werkte eigenlijk heel gemakkelijk zij het een beetje spartaans, want je moet al enigszins weten wat je aan het doen bent voor het programma zijn geheimen prijs geeft. Dus ik had naast Virtualbox tegelijkertijd KVM draaiend. Was dat te ingewikkeld voor Ubuntu? Toen ik nog een paar dingen probeerde gingen een paar dingen zodanig mis dat zelfs Ctrl-Alt-F2 geen uitkomst meer bood. Uiteindelijk heb ik alles maar opnieuw geïnstalleerd.
Durf ik nu nog eens naar KVM te kijken?
Er bleek echter een oplossing: virtualisering. En dus begon ik de verschillende virtualisatie oplossingen uit te proberen. Er zijn twee overwegingen die me daarbij leiden:
1. ik heb er geen zakelijk belang bij: ik heb geen klanten die hun computer op mijn server neer zetten. Het is gewoon persoonlijke belangstelling en zoals ik al aangaf de neiging te kijken of het gras bij de buurman inderdaad groener is.
2. ik heb een sterke voorkeur voor open software; dat is eigenbelang, omdat ik de kosten niet op iemand anders kan verhalen moet ik alle software zelf betalen - afgezien van de mogelijkheid om de software illegaal te gebruiken. Gelukkig zijn er ook commerciële programma's die de mogelijkheid bieden voor eigen gebruik een gratis versie te gebruiken.
Een en ander heeft tot gevolg dat ik cirkel rond drie mogelijkheden.
XEN, dat meegeleverd werd met OpenSuse. Dat werkt met OpenSuse uitstekend. Er is alleen een merkwaardigheid: als ik XEN OpenSuse start werkt dat alleen via mijn root wachtwoord.
Virtualbox, dat is de meest eenvoudige mogelijkheid, omdat hij (of zij, daar wil ik afwezen) te installeren is als een van de toepassingsprogramma's na de installatie van de distributie. Hij werkt uitstekend onder Ubuntu 12.04. Maar ook Virtualbox heeft zijn eigenaardigheden: om hem te kunnen gebruiken moet de gebruiker (ik dus) me als gebruiker toevoegen aan de groep vboxusers. Dat is onder Unity geen sinecure: het instellingsprogramma geeft geen mogelijkheid groepen te manipuleren. Daarvoor moest ik dus met een editor als root het bestand /etc/group bewerken.
Maar overigens heb ik binnen de ruimte die mijn 6 Gb toelaat al een stuk of 8 distributies geïnstalleerd. En ik draai ze alternerend met groot gemak.
KVM is de meest duistere van de drie. Om die te installeren moet je eerst controleren of je processor er geschikt voor is. Waar hij dat aan kan zien is me niet duidelijk. Maar mijn processor is geschikt. Dus ik heb KVM geïnstalleerd onder Ubuntu 12.04. En dat werkte eigenlijk heel gemakkelijk zij het een beetje spartaans, want je moet al enigszins weten wat je aan het doen bent voor het programma zijn geheimen prijs geeft. Dus ik had naast Virtualbox tegelijkertijd KVM draaiend. Was dat te ingewikkeld voor Ubuntu? Toen ik nog een paar dingen probeerde gingen een paar dingen zodanig mis dat zelfs Ctrl-Alt-F2 geen uitkomst meer bood. Uiteindelijk heb ik alles maar opnieuw geïnstalleerd.
Durf ik nu nog eens naar KVM te kijken?
Abonneren op:
Posts (Atom)
